| تبليغات | X |
|
بگذار تمام جهان را سرباز بچینند، گنجشک ها در اولین رد پوتینی که به آب بنشیند آبتنی می کنند + نوشته شده در پنجشنبه نهم مهر 1388 3:28 توسط مهرداد احمدی |
وقتی نبودی مادر هندوانه را برید بهار نمی توانست بیشتر از این چشم به راهت بماند گفتم سردسیر را با خودت به چرا برده ای
گرگها ماه نیمه جان را با گریه فوت می کردند ساعت را پرسید گفتم سردسیر را با خودت به چرا برده ای
در عکس گردنت پیدا نبود گرگها بیشتر شده بودند ترسیده بود گفتم سردسیر را با خودت به چرا برده ای
چیزی نگفت گفتم سردسیر را با خودت به چرا برده ای
با هرچه گل برایش مانده بود، بلند خندید پرسید: هنوز دوستش داری؟ گفتم سردسیر را با خودت به چرا برده ای
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم تیر 1388 19:53 توسط مهرداد احمدی |
با سلیقه گره می زنی در روسری سفیدی زیبایی ات را ، یک بقچه شکیبایی از جهان کم می شود
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388 20:32 توسط مهرداد احمدی |
قبل از اختراع برق پیش از کشف آتش یا آنجا که نخستین خرگوش ناخواسته برابر غروب ایستاد ، این تاریکی زمانی جایی مرا به زانو درآورده
چشمهایت را می شناسم!
+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم فروردین 1388 1:13 توسط مهرداد احمدی |
بايد مرا قبل از خودم پيدا كني دختر ! بايد خودت را در دل من جا كني دختر ! تنها به قدر سرپناه تنگ يك گنجشك بد نيست از هم اخمها را وا كني دختر ! با هم برهنه مي كند پاييز ، مي خواهي حرف دلت را تا كجا حاشا كني دختر ؟! من دل به دريا مي زنم ، اما تو هم بايد يك قطره خود را لااقل دريا كني دختر ! نه ، منصفانه نيست من هي شعر بنويسم هي شعرهايم را هواپيما كني دختر ! آنروز چشمانت شبيه آشتي بودند امروز مي خواهي چرا دعوا كني دختر ؟! من گير افتادم ، ولي اينطور رسمش نيست با اين اسير غير جنگي تا كني دختر ! اين وحشي مردم گريز تشنه را حيف است با دست خود تسليم آدمها كني دختر ! با بوسه هايت مي توانستي مرا اي كاش از اينكه هستم ، بيشتر تنها كني دختر ! + نوشته شده در شنبه دهم اسفند 1387 3:0 توسط مهرداد احمدی |
باید مرد باشی که بفهمی باید پرتقال ها دست نخورده مانده باشند باید به سینه ات نزدیک کرده باشی چاقویی را که بوی تریاک می دهد، و خندیده باشی به موهای تنت باید از پدر قول گرفته باشی بزرگ که شدی، برای خانه پنجره ای بخرد باید شمرده باشی فیلترهای سیگارت را تا بفهمی چند دقیقه بزرگ شده ای و در همین فاصله چندتای دیگر حسابت را بهم ریخته باشد باید مرد شده باشی باید پرتقال ها دست نخورده مانده باشند ! می دانم تو هم فکر می کنی دیوانه شده ام اما باور کن سینه سرخ ، پرنده نیست !
+ نوشته شده در چهارشنبه هفتم اسفند 1387 18:54 توسط مهرداد احمدی |
نه تو به آفتابگردان ها چشم داشتی نه به این گندم های لعنتی، من فقط می خواستیم همدیگر را بغل کنیم سرمان کلاه گذاشته اند ما دو مترسک کهنه ایم که هر سال بچه های آبادی با مدادرنگی های نوشان، لبخند تو و داغ مرا تازه می کنند
ما با آغوش باز می سوزیم !
به خاطر خدا بگذارید بخوانم ! در این گلوی ناآرام بغض بزغاله ایست که می داند درست قبل از غروب از گله جا خواهد ماند...
+ نوشته شده در چهارشنبه نهم بهمن 1387 19:14 توسط مهرداد احمدی |
قصه ی کوچکیست دهان ات برای خواب کردن جهان بس است. قصه ی کوچک ام را تمام کن !
+ نوشته شده در سه شنبه دهم دی 1387 17:11 توسط مهرداد احمدی |
بوی بیمارستان می دهم و لاشه ای که از دریا پس گرفته اند همه چیز را دوتا می بینم جز خودم که تنهایی ام را این بطری های خالی هم نتوانستند پر کنند
هیچ وقت هیچ کس نبود ، من هر بار حماقت ام را با خودم قسمت کرده ام
+ نوشته شده در شنبه نهم آذر 1387 17:35 توسط مهرداد احمدی |
برای پدرم :
کاش گوش ات هم بدهکار بود گوشواره های مادر را نمی فروختی !
+ نوشته شده در دوشنبه ششم آبان 1387 11:43 توسط مهرداد احمدی |
|
